Categorie: Columns

Column 7 september 2020

Privacy is een belangrijk goed in onze maatschappij en ook ik vind het belangrijk dat we daar goed naar kijken. Zeker nu met het Covid-19 virus en alle maatregelen die er worden genomen staat privacy weer hoog op de agenda. Maar hoever moet je gaan? Soms heb ik het idee dat je in het land alles kan en mag doen, dus ook misdaden plegen, want je naam mag toch niet genoemd worden en foto’s of filmpjes mogen ook niet worden geplaatst.

Toen ik deze site begon heb ik dat onderwerp ook goed bestudeerd. Ik kan en mag niet alle foto’s die ik maak publiceren en in mijn columns en blogs moet ik ook oppassen dat ik niet iedereen met naam en toenaam vermeld. Ik heb toen besloten dat ik niet zonder toestemming foto’s plaats van personen waarover ik schrijf en daarbij zoveel mogelijk het noemen van namen probeer te vermijden en als ik die dan wel gebruik dat ik dan alleen de voornaam gebruik. Ik realiseer me daarbij dat sommige van mijn lezers zichzelf herkennen in de verhalen maar dat is dan ook wel het enige.

Vandaag werd ik aangesproken over foto’s die ik had gedeeld op social media Daarop waren drie dames getoond die zonder te betalen een restaurant uitliepen. Ik, en ook het bedrijf waar het omgaat, zou hierbij de privacy van deze dames geschonden hebben. Ja dat klopt. Maar is het dan normaal dat je zonder te betalen wegloopt? Ehh … en het vergrijp zou niet in verhouding staan tot die schending, maar wanneer doet dit het wel. Dus door deze reactie spookt privacy vandaag weer even door mijn hoofd.

Naast bovenstaand incident, waarvan ik vind dat het gedeeld mag worden op social media, vind ik dat er veel te vaak wordt verwezen naar privacy. Foto’s van misdadigers mogen niet gepubliceerd worden, er mag niet achterhaald worden waar we naar toegaan of waar we zijn en, ondanks dat we zelf vaak met veel bravoure onze daden op social media posten, mogen deze beelden niet worden gebruikt om misdragingen aan de kaak te stellen.

Kijk nu eens naar beelden van geweld tegen de politie. Hier worden acties van agenten uitvergroot en zonder context gepost op social media. Hebben deze agenten dan ook geen recht op privacy? Nee zonder ook maar enig idee te hebben van wat er gebeurd is gaat iedereen op diezelfde social media los om de agenten te veroordelen. Maar als je beelden van de aanstichters post dan is dit een schending van de privacy van deze gasten. Dit is in mijn ogen heel krom.

En zijn we zelf ook niet een beetje hypocriet? We posten van alles en nog wat op social media. Foto’s en verhalen waar ik niet altijd op zit te wachten en waarvan we niet weten wat de consequenties zijn. Gedurende mijn nog werkzame leven ergerde ik me altijd op het moment dat bekend werd wie de nieuwe manager zou worden. De persoon werd vervolgens gegoogeld en had bij zijn of haar start al de nodige vooroordelen weg te werken omdat hij of zij zich ooit eens lekker had uitgeleefd. Ik zie heel veel foto’s en verhalen over allerlei onderwerpen, vakanties, bezoeken aan artsen, frustraties noem maar op. Ben ik daarin geïnteresseerd? Niet altijd maar ze laten wel zien waar die mensen geweest zijn en wat ze gedaan hebben; ze geven mij een inkijkje in hun privacy.

Goed de privacy wetgeving is heel zinvol en moet ons beschermen. Als je je netjes gedraagt, en dan mag je echt wel eens een keertje uit de band springen, dan heb je niets te vrezen. Iedereen mag (bijna) alles van mij weten, waar ik ben, waar ik voor sta en wat ik doe. Ja bijna want wat ik niet wil delen met de hele wereld ga ik beslist niet op social media zetten. Dat deel ik met vrienden en familie. Ik probeer hier op mijn site en op social media op een verantwoorde wijze om te gaan met mijn eigen privacy en houd daarmee de regie op mijn uitingen in eigen hand.

Column 31 augustus 2020

Zou het echt een sprookjesbos worden in Delft als alle fietsen en auto’s uit het centrum van Delft zouden verdwijnen? Volgens mij wordt Delft dan eerder een spookbos dan een sprookjesbos en dat is iets wat ik zeker niet wil. Ik heb 20 jaar met heel veel plezier in de binnenstad van Delft gewoond en altijd genoten van de reuring die er in de stad was dus laten we daar geen misverstand over bestaan.

Toen ik net voor de eeuwwisseling neerstreek in het centrum had ik een auto en een fiets. Auto in de garage en fiets in mijn kelder dus opgeruimd staat netjes. Al gauw kwam ik tot de ontdekking dat beide vervoermiddelen in het centrum van de stad een ramp waren. Mijn auto stond meer in de garage wat een behoorlijke kostenpost was dus die werd snel verkocht en ingewisseld voor een OV-kaart voor werk en vrije tijd.

De fiets kwam de kelder niet uit omdat het gejongleer tussen alle andere fietsers me niet aanstond en er nergens een behoorlijke plek was om mijn fiets neer te zetten als ik in een winkel wilde zijn. O ja ik kon die fiets ook gewoon neergooien zonder op te letten of anderen daar last van hadden maar dat wilde ik niet want ik was niet alleen op de wereld. En daarbij het centrum van Delft is niet zo groot dus het is veel makkelijker je fiets thuis te laten en lekker te gaan lopen. Op die manier zie je ook nog eens veel meer van de stad en wat de ondernemers je te bieden hebben.

Daarnaast was het voor mijn toen oude en inmiddels overleden ouders altijd een feest om op zaterdag in de stad te zijn maar in een rolstoel en met rollator was dat niet altijd even gemakkelijk. Toen ik indertijd vroeg of er rekening gehouden kon worden met onze ouderen die niet goed ter been waren kreeg ik het simpele antwoord dat het toch echt niet de bedoeling dat dit soort mensen, alsof ze minderwaardig zijn, niet gewenst worden in het centrum op drukke dagen, want het centrum moest levendig blijven en daar waren zij alleen maar een last.

Ik hoef nu niet meer te laveren met een rolstoel in de stad maar juist daarom let ik wel op of ook de mensen die niet goed ter been zijn mee kunnen genieten met het “Sprookjesbos” Delft. Ik zelf ben veel in het centrum en een graag geziene gast bij de horeca en andere winkels, die, zeker in deze tijd, zo veel mogelijk mensen naar hun zaken willen krijgen. Nee niet meer zo dicht in het centrum maar op minder dan 5 minuten er vandaan. Ik gebruik mijn OV kaart dus goed en heb het naar mijn zin in de stad.

Waar we als Delft wel een einde moeten maken aan de tsunami van fietsen en fietsers en mijn blog van vorige week was dan ook meer een oproep aan jonge, enthousiaste en creatieve ondernemers om gezamenlijk met binnenstad ondernemers en bewoners hier wat aan te doen. Of je het nu een sprookjesbos of een spookbos wil noemen dat maakt mij niet uit; ik vind maar één ding belangrijk: laten we Delft gezellig houden voor iedereen.

De vakantie is weer bijna voorbij. Afgelopen week waren er weer meer studenten in Delft te zien vanwege de Owee Week. En nog maar één weekje, dan gaan ook hier de scholen weer open. In tegenstelling tot vorige jaren ben ik dit jaar wel doorgegaan met de uitzendingen van Living Blue op maandagavond en ook het programma Muziek Verleden op vrijdag hebben we gewoon door laten gaan. Ik had tijdens de lockdown toch al bijna drie maanden verplicht vakantie dus ik wilde wel graag weer de studio in. Maar toch vanaf volgende week is alles weer normaal alleen wat is normaal.

Sommige mensen spreken van het nieuwe normaal maar wat is dat eigenlijk. Voorlopig hebben we nog even af te rekenen met Covid-19 of te wel de Corona en dat gaat ons de komende maanden beperken in onze gewoontes. Nee we mogen elkaar nog niet knuffelen en we moeten nog steeds afstand houden en ……. noem maar op. Het is nog steeds belangrijk dat we ons daaraan houden om toch Corona buiten de deur te houden. En daar moeten we nog wel een poosje rekening mee houden.

Hoewel het aantal besmettingen weer oploopt ziet het er nu nog niet zo rampzalig uit als voor de vakanties. Er zijn minder ziekenhuis opnames en ook de IC’s zijn niet zo overbevolkt. Dat komt omdat grote groepen zich toch aan de regels houden. Kijk maar naar die Owee Week in Delft. De organisatie zelf zegt dat heel veel eerstejaars hebben meegedaan aan de digitale Owee Week en spreken zelfs van een succes.

Ze hebben al deze eerstejaars via livestreams en vooraf opgenomen filmpjes de beleving van Delft als studentenstad kunnen geven. Dit jaar waren daar geen grote evenementen, waarbij vaak de boodschap uiteindelijk een beetje verloren ging, voor. En toch waren de studenten ook zichtbaar in de stad omdat er ook fysieke bijeenkomsten waren georganiseerd maar het waren kleine groepjes, die door de stad liepen om de weg langs studenten verenigingen en op de campus te leren kennen. De digitale introductie is volgens de organisatie interessant om voor de toekomst te behouden als ondersteuning van het fysieke programma. Een stukje nieuw normaal dus.

Ook op de scholen wordt in de laatste week van de vakantie door de leraren en docenten weer hard gewerkt om alles in gereedheid te brengen voor het nieuwe schooljaar. Niet alleen voor wat betreft de lesstof. Er moet gekeken worden hoe er afstand gehouden kan worden, looproutes, wel of geen mondkapjes in de gangen maar ook zeker hier geen knuffels en 1,5 meter afstand met je leraar of docent.

Wat voor mij op dit moment het meest aanpassen is, is dat ik bij alles wat ik doe me afvraag of het wel kan en hoe dat dan moet. Een stukje spontaniteit is weg maar voor de rest doe ik gewoon mijn ding. Het nieuwe normaal dus, maar bedenk wel dat sommige gewoontes er in de loop der tijd ook gewoon in geslopen zijn en werden uiteindelijk normaal genoemd. Denk alleen maar aan het geven van drie “lucht”zoenen bij een begroeting, waarom is dat normaal? Oké iedereen ging het doen dus je deed gewoon mee of je het leuk vond of niet; het was normaal.

Over een poosjes vinden we het dus weer gewoon dat we niet meer iedereen knuffelen en zoenen. En dan zijn we ook gewend aan andere gewoontes die ons nu volgens velen worden “opgedrongen”. Ik denk dat ik bewuster kijk naar wat wel of niet kan en dat ik voor mijzelf daar conclusies uittrek. Dat wordt voor mij mijn nieuwe normaal; bewuste afwegingen maken wat ik wel of niet kan en wil doen en me niet mee laat slepen in wat voor anderen gewoontes zijn. Ik hoop dat mijn omgeving dat gaat respecteren zoals ik dat ook van hun zal respecteren.

De titel van het interview met Cees van Velzen, voorzitter van Stichting Omroep Delft, roept bij misschien wel veel mensen vragen op. De radio is toch het zelfde als de omroep dus wat gaat er veranderen bij Stadsradio Delft. Eigenlijk zit het antwoord ook al een beetje verstopt in de huidige naam van de omroep want op dit moment wordt er alleen nog maar radio gemaakt.

Even duiken in het woordenboek. Bij radio worden door een radiozender signalen verspreid die worden ontvangen door een radio ontvanger. Het gaat dan over geluid en dat is zowel muziek als gesproken woord. Een omroep daarentegen is een instantie die zowel het geluid zoals bij de radio ook beelden verspreid. Tot voor kort spraken we over omroep als het ging over radio en tv, maar tegenwoordig komt hier ook het internet bij.

Dus het zal duidelijk zijn dat Omroep Delft een behoorlijke uitdaging heeft. Van het huidige Stadsradio Delft naar een volwaardige lokale publieke omroep. Zowel op radio als op TV en Internet, waar in de week dagelijks het nieuws en actualiteiten moet worden gebracht. Als medewerker van Stadsradio Delft ben ik heel enthousiast over de ideeën die Cees benoemt in zijn interview. Want hoe gaat het nu.

Ik heb een programma op maandagavond van 20 – 21 uur. Het is Living Blue en in dit programma praat ik met een gast weliswaar over een onderwerp dat uit de actualiteit komt maar ik ga er met hem of haar dieper op in. Waarom doe je het, wat is de uitdaging en wat betekent het voor jou om er mee bezig te zijn. Het gaat over onderwerpen die te maken hebben met lifestyle, soms luchtig maar soms ook wat serieuzer en er moet een link zijn met Delft. Ik zeg ook altijd dat het een programma van, voor en door Delft is. Wekelijks nieuw onderwerpen zoeken en nieuwe gasten uitnodigen, het programma voorbereiden want ja hoewel je je gast het verhaal wil laten doen je moet wel een beetje beslagen ten ijs komen. En dan nog elke week een playlist maken met muziek die je wilt draaien.

Een leuke hobby, maar gaat er voor mij dan iets veranderen en wordt mijn hobby minder leuk? Ik denk wel dat er wat kan gaan veranderen maar dat dat mijn hobby minder leuk maakt betwijfel ik. Het kan zeker helpen bij het zoeken naar onderwerpen zeker als die uit de actualiteit komen en het zal leiden tot een betere samenwerking met collega’s van bv Delft Centraal. Wanneer Omroep Delft de “mediahub”, het interactieve internet platform, gerealiseerd heeft zal dat ongetwijfeld gaan leiden tot meer coördinatie tussen de programma’s en diversiteit van de onderwerpen die worden behandeld en dat zal de programma’s van Omroep Delft alleen maar beter en leuker maken.

Zoals Cees al heeft aangegeven kan Omroep Delft daar nog best wel wat handjes bij gebruiken. Voor de redactie die nieuws en actualiteit bewaken en zorgen dat de website en sociale media up to date zijn, presentatoren die in de studio gasten ontvangen en daar interviewen of er op uit gaan om op locatie mensen te interviewen. Natuurlijk zijn er ook altijd technici nodig die het voor de redactie en presentatoren mogelijk maken dat zij hun ding kunnen doen. Ik kan iedereen aanraden die enthousiast is geworden van het interview met Cees om te reageren want ik kan je verzekeren dat je er bij de Omroep een leuke hobby bij krijgt en voor jongeren is het ook leuk om op een andere manier bezig te zijn met techniek en internet. Dus geïnteresseerd? Stuur dan een mailtje naar Cees (voorzitter@omroepdelft.nl). Doen hoor!! Het is een ontzettend leuke hobby.

Het lijkt er op dat de vakanties nog maar net begonnen zijn maar in Delft zitten we voor wat betreft de scholen al op de helft. Nog drie weken en dan begint het schooljaar weer. Maar aan alles zien we dat we ons aan het opmaken zijn voor de periode na de vakanties. Hoe moet dat gaan? Eigenlijk hadden we gedacht dat na de vakanties alles weer normaal zou zijn maar niets is minder waar. We moeten nog steeds rekening houden met het virus dat officieel Covid-19 heet. 

Eind deze week begint de Owee-week al weer in Delft. Voorheen een week waarin heel veel nieuwe studenten kennis kwamen maken met de stad en het studentenleven in onze mooie stad. Zij namen dan voor een paar dagen de stad en de campus van de TU over. Overal groepen onder leiding van ouderejaars studenten lopend door de stad soms vreemd uitgedost maar vol energie uitkijkend naar hun toekomst. Naast de informatie die zij kregen was er natuurlijk ook tijd om lekker feesten met de nodige drank en dat bepaalde in de Owee-week ook een beetje het beeld van de stad. Het duurde zo’n dag of vier en dan kwam de relatieve rust weer terug in Delft. 

Dit jaar gaat het heel anders zijn. De studenten liggen onder een vergrootglas voor wat betreft de feesten want ja Corona …… Voor de eerstejaars is dit dus niet het begin van hun studietijd zoals zij dit hadden bedacht toen ze zich opgaven voor een studie. O, ja er moet gestudeerd worden want de resultaten moeten wel komen maar toch de vrijheid van het studentenleven en voor velen voor het eerst op eigen benen. Zij keken er naar uit, zelfstandig en een eigen leventje op je eigen kamer met vrienden.

Hun examenjaar ging ook al niet zoals verwacht dus ik kan me voorstellen dat deze jongelui nu wel even de teugels willen laten vieren en dan worden ze plotseling op hun verantwoordelijkheden aangesproken. Er wordt naar hun gewezen alsof zij de enige zijn die op dit moment het virus verspreiden. Want zij zijn degenen die aan het feesten zijn en niet nadenken over de gevolgen. Maar zij zijn het ook die aan het begin van een nieuwe fase in hun leven staan. Nu zouden ze nog even lol kunnen maken en nieuwe vrienden moeten maken. Maar zij moeten nu een balans gaan vinden tussen plezier en succes in het studentenleven en de gevolgen van een virus dat ons aanvalt.

Daarom wordt de introductie van Delft als studentenstad maar ook de kennismaking met de hun nieuwe omgeving digitaal gedaan. Achter je PC’tje, op je kamer thuis of al in je nieuwe kamer, de ouderejaars volgen door Delft, een keuze maken voor een studentenvereniging en keuzes maken voor sport en andere vormen van ontspanning. Ook de meeste colleges zullen in het begin digitaal worden gegeven, waarbij je ook niet echt veel contact krijgt met je medestudenten. Hopelijk zullen ze in de zogenaamde mentorgroepen wel de gelegenheid krijgen hun studiegenoten wat beter te leren kennen waarbij dan weer vriendschappen voor langere tijd zullen ontstaan. 

Dit is niet alleen het beeld in Delft maar ook in alle andere studentensteden waar in de komende weken de introductie van start gaat. Gelukkig voor de studenten dat de introductieweek niet helemaal geschrapt wordt door de regering en ze toch een beetje binding krijgen met de uni waarvoor ze kozen hebben. Wat ik wel zie is dat diezelfde jongeren er toch het beste van proberen te maken.

Ik sprak onlangs nog een eerstejaars die in Nijmegen gaat studeren. Oké ook hij had een leuke introductietijd verwacht en is een beetje teleurgesteld maar hij ziet ook mogelijkheden. Hij is van plan om met zijn studiegenoten contact te leggen en samen met hen afspraken te maken hoe ze gezamenlijk een of twee dagen ergens in een gelegenheid over hun studie kunnen praten. Hij heeft dan ook wel het voordeel dat het aantal studenten voor zijn studierichting uit 20 studenten bestaat dus dat is overzichtelijk. Hij gaat er voor en ik denk dat het hem ook gaat lukken, want bij de meeloopdagen van de uni heeft hij ook al verschillende vrienden gemaakt en zo zit hij al voor zijn komst naar Nijmegen in een band.

Deze enthousiaste jongeren laten zich dus niet uit het veld zal slaan; zij volgen hun dromen en hun hart en doen er alles aan om te slagen. Ik zou zeggen geniet zoveel mogelijk van wat je deze week gaat beleven en kijk niet te veel achterom. Haal alles uit je studententijd want ik kan je verzekeren, hoe de komende jaren er ook uitgaan zien, achteraf kun je zeggen het was een mooie tijd. Veel succes jongens en meisjes!!

Ja het is vakantie en aan alles merk je dat voor wat betreft het nieuws de komkommertijd is aangebroken. Journalisten zoeken leuke nieuwtjes op en vullen daarmee de gaten in de media op. Toch is het wat mij betreft nog steeds geen komkommertijd. Wilde ik niet over Corona schrijven vandaag, dat ga ik toch echt doen. Ik zat vanochtend mijn radioprogramma Living Blue van vandaag voor te bereiden. Mijn beoogde gasten zijn vanavond niet beschikbaar en dat geeft me de ruimte om ook mijn eigen mening te geven over het virus. 

In de afgelopen weken heb ik iedere week een gast in de uitzending gehad, die vertelt hoe hij of zij door de Corona lockdown zijn heen gekomen. Van de een op de andere dag stoppen met waarmee ze bezig waren en dan na zo’n drie maanden weer mogen starten met de nodige regels. Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen en wat zijn of misschien waren de consequenties van deze verplichte vrije tijd. Het werden interessante gesprekken. Volgende week ga ik hier mee verder want dan heb ik een gesprek met een medewerker van Pieter van Foreest, een instelling voor wie het virus heel veel impact heeft gehad. 

Maar hoe heb ik me er doorheen geslagen. Het resultaat kun je regelmatig op mijn site vinden. Dan weet je ook dat ik me soms groen en geel erger aan de houding van mensen die nu gewoon alles aan hun laars lappen. Het afgelopen weekend heb ik dat ook weer ondervonden. Ik heb weer verschillende winkels verlaten omdat er naar mijn gevoel teveel mensen aanwezig waren. Maar ook de berichtgeving in de media, daar kan ik werkelijk woest om worden. Ja woest!! Wat halen die jongeren in hun hoofd om naar illegale feesten te gaan. Oké als je behoefte hebt om met je vrienden uit te gaan dan hoef je toch niet persé met gelijk met honderden bij elkaar te komen? Je kan toch ook met een groepje van drie of vier vrienden ergens afspreken en gezellig een drankje doen. 

Ben ik ouderwets? Als je bovenstaande leest dan zou je dat wel denken. Maar dat is denk ik niet zo, want ik zie ook ouderen, waaronder ook leeftijdgenoten, die soms lak hebben aan de regels. Ze komen vaak in kleine groepjes en zonder zich te bekommeren of er wel voldoende afstand gehouden kan worden gaan ze bij elkaar zitten. Wat is er nu mis mee om even te vragen of het gezien de maatregelen wel kan. Je brengt er niet alleen je vrienden mee in gevaar maar ook kun je problemen veroorzaken voor de ondernemer waar je op dat moment zit. We zitten hier niet in Rotterdam waar inmiddels al horecagelegenheden gesloten zijn omdat daar de regels niet worden nageleefd. Nee gelukkig is dit in Delft nog niet het geval maar als het zo doorgaat komt er een moment dat het ook hier gebeurt. 

Dat zijn allemaal gedachten die door mijn hoofd schieten als ik bezig ben met mijn programma. Ik wil ook graag door blijven gaan met het maken van Radio en heb me daarbij ook aan regels te houden. Ik mag bijvoorbeeld nog steeds geen gasten in de studio ontvangen dus moet de gesprekken telefonisch doen, maar ik heb er veel plezier in. Wat ik vanavond ga doen in de uitzending? Ik ga proberen de luisteraars nog maar eens te wijzen op ons gedrag en wat we wel en niet mogen en kunnen doen in Delft. Luisteren jullie ook vanavond? Living Blue op Stadsradio Delft van 20 – 21 uur op 106.3FM of met je DAB+-radio.

Een poos geleden riep minister president Mark Rutte de jongeren op om mee te denken over de lockdown en hoe we hier op verantwoorde wijze weer deze maatregelen achter ons kunnen laten en ons weer wat vrijer konden bewegen. Hij deed deze oproep specifiek aan de jongeren om hun mee te nemen in de overwegingen en besluitvorming die zeker betrekking hebben op hun toekomst. Ik vond de reactie op deze oproep best wel positief waarbij ik ook best wel wat vraagtekens had. Maar nu een ruime maand verder wat is hiervan terecht gekomen.

Dat de jongeren betrokken zijn met wat er in de wereld gebeurd is over duidelijk. Afgelopen jaar zagen we al dat zij op de barricades stonden voor een beter milieu en ook daarover wilde meepraten. Zij zijn de mensen van de toekomst dus vind ik dat we wel naar hun moeten luisteren. De oproep van Mark Rutte is dan ook een goed teken naar deze groep mensen die uiteindelijk toch voor iedereen de toekomst gaan bepalen. Coalitie Y was ontstaan.

Wat ik jammer vond was dat in eerste instantie alleen de wat grotere organisaties zoals de Landelijke Studenten Vakbond hierop insprongen. Hun stokpaardjes kwamen snel uit de kast en op de Nederlandse tv kregen zij gesteund Margriet van der Linden en Tim Hofman behoorlijk wat zendtijd. Wat ik begrijp zijn er met Coalitie Y concrete afspraken gemaakt over dingen die later gaan spelen zoals o.a. de onderhandelingen na de komende Tweede Kamer verkiezing. De beoogde creatieve oplossingen om uit de lockdown te komen bleven weg.

Dat de jongeren het belangrijk vinden dat ze weer mogen feesten en op vakantie gaan is duidelijk. Ze hebben dus meer bewegingsvrijheid gekregen. Maar hoe gaan ze om met deze vrijheid. We zien de beelden van feestende jongeren die beweren dat voor hun Corona even niet meer bestaat. Als ze er op aangesproken worden leidt dat in veel gevallen tot relletjes waarbij de ordehandhavers worden uitgescholden en bekogeld. Het blijkt dat het moeilijk is om deze groep te wijzen op hun verantwoordelijkheid voor de maatschappij waarin wij leven en dus ook voor hun toekomst.

Met kromme tenen zat ik vorige week nog te kijken naar de tv waar influencers zaten te vertellen dat ze op Social Media wel hun doelgroepen wijzen op de consequenties van hun gedrag maar dat ze hier niet achter stonden en vervolgens ook op diezelfde media foto’s en films posten van hun feesten. Ik weet niet of die influencers voor deze specifieke posts betaald krijgen maar dat doet er voor mij niet zo toe. Ik vind deze houding van deze jonge mensen heel hypocriet. Aan de ene kant erop wijzen dat je je moet houden aan de regels en aan de andere kant deze regels zelf met voeten treden.

Ik ben daarom heel teleurgesteld in deze groep jongeren, waarbij ik me heel goed realiseer dat er ook veel jongeren zijn die zich wel aan de regels houden, alleen die hoor en of zie je niet. Als je je dan bij demonstraties laat horen en in niet mis te verstane bewoordingen Nederland wijst op het feit dat jullie de toekomst van Nederland zijn en dat er naar jullie moet worden geluisterd, moet je je ook aan de regels houden.

Praat mee over de regels en luister daarbij ook naar andere belangengroepen; je bent namelijk niet alleen hier. Er zijn mensen, die zich uit de naad gewerkt hebben om voor jullie dit vrije Nederland op te bouwen, die door jullie houding van nu wel heel erg beperkt worden in wat ze mogen doen en hoe. Daarom een oproep aan alle jongeren die denken dat Corona hun niets kan doen. Pak de verantwoordelijkheid die je zo graag wilt en zoek met elkaar een manier die voor iedereen hier acceptabel is om het Corona virus te bestrijden. Ook als jullie zelf ook iets moeten inleveren.

Afgelopen vrijdag was het dan zover dat ook de scholen in midden Nederland vakantie kregen en daarmee heeft nu heel Nederland vakantie. Veel scholieren en hun ouders hebben hier reikhalzend naar uit gekeken want zij hebben toch wel een drukke en hectische tijd achter de rug. Ouders die naast hun werk ook de taken van de onderwijzers op zich moesten nemen en kinderen die hun ouders in de rol van leraar ook niet altijd even geslaagd vonden. Maar ook mensen met de cruciale beroepen die de maatschappij draaiend moesten houden. Dus even op de plaats rust en genieten van de vrije tijd.

Maar wat gaan we doen dit jaar. Heel veel vakanties werden geannuleerd door de verschillende reisorganisaties of door ons zelf. Ja moet je wel met het vliegtuig naar de warme landen en als je daar dan aankomt hoe is dan de situatie ter plekke. En als er op je vakantie bestemming dan toch weer een corona uitbraak is en de code weer op oranje staat hoe kom je dan terug en moet je dan in quarantaine. Allemaal vragen en onzekerheden waarop je wel een antwoord moet vinden als je toch naar het buitenland wil gaan.

Veel mensen blijven dit jaar in Nederland. En dat is te merken als je op het laatste moment nog wel wat wil boeken. Nagenoeg alle hotels en parken zijn volgeboekt. Ben je te laat dan heb je pech maar laten we eerlijk zijn je kunt er toch een leuke vakantie van maken met het voordeel dat je elke dag heerlijk weer in je eigen bed kunt stappen. Geen koffers pakken, bepakt in de auto of trein zitten maar wel in je eigen omgeving genieten van de natuur of een mooie stad. En als er dan toch iets gebeurd dan hoef je je ook geen zorgen te maken hoe je weer naar huis komt. Laten we wel zijn, het is goed om in eigen land je geld uit te geven. We helpen daarmee de toeristen industrie die veel geleden heeft van de lockdown en de lokale ondernemers.

Toch zijn er nog heel wat mensen die toch naar het buitenland gaan wat best een risico is. In een aantal vakantielanden zie je de corona weer toenemen zoals in delen van Spanje, Frankrijk en België. Als je er dan met eigen auto op uitgetrokken bent dan ben je flexibel en kun je elk moment weer instappen en terug rijden. Met een vliegtuig is dat anders. Ja je bent lekker snel op plaats van bestemming maar je bent niet zo gemakkelijk weer terug. En wat te doen als je weer terug komt in Nederland. Als je uit een corona gebied komt betekent dat, dat je nog twee weken thuis moet zitten in zelf quarantaine want we willen niet dat het virus meeneemt.

Overigens heb je in het buitenland zeker niet dezelfde bewegingsvrijheid die we hier hebben. Er wordt strenger gecontroleerd op de afstand die je moet houden maar ook de mondkapjes zijn in verschillende landen ook op straat verplicht. Met een hele strenge politie in die landen is het dan ook aan te raden om je daaraan te houden want het is nauwelijks mogelijk om uit te leggen dat je uit Nederland komt waar de regels soepeler zijn. Nee regels zijn regels en je krijgt een flinke prent of je wordt hardhandig aangepakt.

Grote groepen jongeren hebben dat o.a. in Portugal gemerkt. Al feestend en drinkend gingen ze daar over de straat. Zij vinden nu eenmaal dat na drie maanden ze nu wel recht hebben op een leuke vakantie met vrienden, drank en misschien ook nog wel drugs. Daarbij houden ze geen rekening met de mensen die daar ook zijn, de Portugezen maar ook andere vakantiegangers. Het kan wel zijn dat de jongeren minder snel ziek worden van het virus maar ze kunnen het toch wel snel overdragen. Dat kan ik Portugal maar natuurlijk ook in Nederland waar ze weer volop verder gaan met het leven zoals ze dat gewend waren. Denken ze eigenlijk wel na over de consequenties voor hun oudere familieleden, opa’s en oma’s? Wel zijn ze verontwaardigd als ze op soms hardhandige wijze naar hun hotels worden gedirigeerd. Sorry maar ook in het buitenland moeten we ons gedragen en soms schaam ik me er voor dat het landgenoten zijn die daar de boel op stelten zetten.

Je kunt het misschien wel raden waar ik dit jaar mijn vakantie doorbreng. Mijn vakanties naar Noorwegen en Ibiza zijn geannuleerd dus ik blijf lekker in Delft. Van daaruit ga ik uitstapjes maken naar leuke steden zoals Haarlem. Wat ik in Delft ga doen? Wandelen in Delftse Hout, Abtswoudse Park en in de stad. Hier en daar een terrasje pakken en veel fotograferen. Ik ga er van genieten en waar jullie ook heen gaan ik wens iedereen een hele fijne vakantie toe met mooi weer en geen problemen door Corona, waarbij we in de gaten moeten houden dat we voor dat laatste ook zelf verantwoordelijk zijn. Rust allemaal goed uit zodat we er in september weer tegenaan kunnen.

Afgelopen donderdag was er veel boosheid in Delft over de parkeertransitie. Hierover werd in de laatste raadsvergadering voor het zomerreces gestemd en tot veel frustratie van een deel van de Delftse politiek, belangenverenigingen en bewoners van Delft werden de plannen voor deze transitie aangenomen. Op vrijdag en later in het weekend al veel boze en teleurgestelde reacties op dit besluit en de manier waarop dit was gegaan. Er was ook veel discussie op straat met de bewoners van Delft. Want wat betekent dit nu echt en wat gaan we daar binnenkort van merken.

En dat is nu het rare. Niet iedereen weet wat er na dit besluit gaat gebeuren en wat dit voor de individuele burger in de binnenstad gaat betekenen. De bewoners zijn onvoldoende geïnformeerd en weten niet waar ze aan toe zijn. Ze begrijpen het gewoon niet.

Waar iedereen in de binnenstad wel van overtuigd is, is dat er wat moet gebeuren om de stad toegankelijk, veilig en gezellig te houden en dat doen we niet door steeds meer auto’s in de stad toe te laten. We willen allemaal schonere lucht, meer ruimte voor groen en recreatie en looproutes voor voetgangers. Dus dat betekent dat er plannen gemaakt moeten worden om dit te bereiken. Het grote plan, Mobiliteitsprogramma 2040, is bijna klaar en kan vanaf volgende week door iedereen ingezien worden. Je mag er ook op reageren en ik ga er vanuit dat deze reacties dan ook meegenomen worden in het definitieve programma waarover eind van het jaar besluitvorming moet plaatsvinden.

Het hele Mobiliteitsprogramma 2040 is heel uitgebreid. Het gaat iedereen in de stad aan. Bewoners die met name gespitst zijn op verkeersroutes en parkeren, ondernemers die kijken naar de bevoorrading van hun bedrijven, toeristische sector die zich afvraagt of bezoekers hun musea en bezienswaardigheden kunnen bereiken en om niet te vergeten ook de hulpdiensten want die moeten vrij doorgang hebben in de stad als dat nodig is. Maar het uiteindelijke doel dat we in 2040 bereikt moeten hebben staat helder op ons netvlies.

Het programma is dus een uitdaging voor de stad en zal worden opgesplitst in verschillende projecten die daarna op elkaar moeten worden afgestemd. Per onderdeel moet tijd genomen worden om te luisteren naar belanghebbenden. Alleen op die manier kunnen we met elkaar goede afwegingen maken en met elkaar een plan voor heel Delft te maken waarvoor een breed draagvlak is. Daarna moeten de plannen gefaseerd worden uitgevoerd maar daar hebben we dan zo’n 20 jaar voor.

En daar zit hem nu net de kneep. De plannen over de parkeertransitie, dat onderdeel zou moeten zijn van het Mobiliteitsprogramma, zijn afgelopen donderdag in de ogen van velen in de gemeenteraad er door heen gedrukt. Geen afstemming met betrokkenen, geen communicatie over de plannen en ook de protesten tegen de transitie, een petitie en demonstratie op de Markt, zijn genegeerd. Dat geeft weinig hoop voor de toekomst als andere onderdelen van het nog af te ronden Mobiliteitsprogramma worden uitgewerkt. Het vertrouwen in de gemeente is dus bij veel burgers weg en daarmee is ook het draagvlak voor deze hele operatie.

Zou het niet beter geweest zijn om eerst de Delftse bevolking mee te nemen in het hele Mobiliteitsprogramma zodat iedereen weet wat de bedoeling is en waarom het wordt gedaan. Zo worden de Delftenaren meegenomen in de lastige vraagstukken over mobiliteit waar de gemeente voor staat en door mee te praten over mogelijke oplossingen ontstaat er draagvlak. Ik denk dat het niet moeilijk moet zijn om de Delftenaar er van te overtuigen dat we in 2040 trots kunnen zijn van een mooie en duurzaam Delft, waarbij we ook nog eens voor uitlopen door gebruik te maken van innovatieve en creatieve ideeën van onze studenten aan de TU.

Als je het mij vraagt moet de gemeente na de raadsvergadering en alle commotie die daarna ontstaan is nog een keer achter de oren krabben. Het is echt geen schande om te zeggen dat je een foute inschatting hebt gedaan en dat je de hele parkeertransitie nog eens nader bekijkt en samen met de bewoners in de binnenstad bekijkt hoe en wanneer de te nemen maatregelen worden ingevoerd. Een goede samenwerking met de bevolking van Delft zal dan mooie oplossingen geven voor de problematiek waarvoor Delft nu staat om de inwoners trots te maken op hun stad. We moeten dan nog wel het vertrouwen in de gemeente terugkrijgen. Het is een ijdele hoop die niet gaat uitkomen zodat Delft na donderdag alleen nog maar zijn wonden kan likken.

Zaterdagmiddag op de Markt in Delft. Meeuwen vliegen boven het plein loerend of er voor hun nog wat te halen valt. De reden dat deze grote witte vogels soms huiveringwekkend laag over de Markt scheren is dat, dit keer voor het laatst, de weekmarkt van Delft in verband met de Corona Lockdown deels is uitgeweken naar dit plein. Er staan kramen met groente en fruit dus dit is voor onze vrienden een letterlijke snoepwinkel.

Steeds meer zien we deze vogels ook rond de plaatsen waar vuilcontainers staan. Niet dat zij in die containers kunnen komen maar omdat er steeds meer vuil naast de containers worden gezet. Als aasgieren komen de meeuwen hierop af en doen zich te goed aan de inhoud van deze zakken die ze gewoon kapot scheuren.

Het is zeker geen nieuwe probleem. Toen ik nog in het centrum van de stad woonde was er een redelijk strenge regel dat ik als particulier pas na 6 uur in de ochtend mijn vuilniszakje buiten mocht zetten. Ik deed dat trouw maar als ik dan een uur later op weg ging naar het station om te gaan werken dan moest ik slalom lopen om de kapot gevreten vuilniszakken en het vuil dat het om heen lag. Niet dat de dieren in Delft in één uur zoveel troep kunnen maken maar veel ondernemers met name uit de horeca zetten hun vuil direct na sluiting al aan de kant van de straat.

Op de Markt waren er al containers met name voor de ondernemers daar. Ik kon daar beslist geen vuil kwijt want ik had geen kaartje om de container te kunnen openen. Er zitten veel ondernemers op de Markt waaronder ook weer veel horeca ondernemers. Naast de gezelligheid en het heerlijke eten dat deze ondernemers ons geven hebben zij ook heel veel afval. Dat brengen ze ook netjes naar de containers maar na een drukke dag of zelfs een druk weekend dan waren die op enig moment vol. Dus werden de zakken naast de containers gezet met vogels en andere dieren tot gevolg.

Tegenwoordig worden er meer en meer voornamelijk ondergrondse containers geplaatst. Zeker in de wijken rond het centrum van de stad. En ja we moeten ook steeds meer afval scheiden. Weten jullie het nog? Er is glas, papier, groente- tuin en fruit (GFT) afval, chemisch, kleding en tot slot restafval (misschien ben ik nog een soort afval vergeten). Voor alles een container, geconcentreerd op een plek. Een van de gevolgen is dat er bij deze verzameling aan verschillende containers steeds minder containers staan voor restafval, waarvan we toch het meest hebben. We zetten dus ook nu weer onze vuilniszakken naast de containers neer wat dus weer prettig is voor het ongewenste bezoek van dieren.

Een toenemende bron van ergernis en frustratie waarop sommige mensen zeggen dat wij ons gedrag moeten veranderen om dit probleem tegen te gaan. Wat er van ons verwacht wordt is dat we ons huisvuil goed scheiden zodat we niet alles in de rest afvalbak gooien. Met ons overgebleven restafval onder de arm moeten we in de omgeving waar we wonen opzoek gaan naar een container waar we wel onze vuilniszak kwijt kunnen.

Maar laten we even praktisch zijn. Hebben jullie allemaal voor elke soort afval een afvalbak in huis staan? Als ik kijk naar mijn situatie dat scheid ik keurig papier, glas, plastic en ja de rest. Ik heb dan ook het voordeel dat er in de beneden ruimte van ons appartementen complex hele grote containers staan voor maar twee soorten afval, rest en papier. Glas en plastic kan ik in de containers bij AH kwijt. Ja bij mijn restafval zit alles wat niet van papier, glas of plastic is. Maar wel gft-afval. Twee maal per week wordt dit opgehaald. Kennelijk is men dus in staat bij de afvalverwerking dat restafval te scheiden. Is dan niet de oplossing om aan de Delftse bevolking te vragen om met uitzondering van papier en glas alle afval gewoon als restafval in de daarvoor bestemde containers te gooien. Voorwaarde is dan wel dat weer voldoende restafval containers worden teruggeplaatst en bij de afvalverwerking nog meer geïnvesteerd wordt in het scheiden van afval achteraf.

En de gedragsverandering? Ja dat moet ook wel een beetje want we zijn wel erg gemakkelijk geworden om onze losse rommeltjes tijdens onze wandelingen gewoon op straat te gooien als er geen afvalbak in de buurt is. Stop die rommeltjes gewoon even in je zak of een tasje en gooi het thuis weg.