Categorie: Blog

Blog van Machteld

Geplaatst op

En dan passeren we de poolcirkel

Maar voor we dat gaan doen is er eerst nog een dag in Trondheim en daar was ik nog nooit geweest. Sterker nog ik ben nog nooit zo noordelijk geweest. Tja en wat ga je dan doen. Zelf wat rondlopen of een excursie. Het werd een excursie maar die begon pas om 13:00 uur dus ik dacht ik ga het stadje wel een beetje op mezelf verkennen.

Een volledig verkeerde inschatting dus. We lagen in de haven en die lag nu niet direct op loopafstand van de stad. Dus na een flinke wandeling door de haven met z’n Rockmuseum en mega groot congrescentrum met hotel weer terug naar het schip, lunchen en wachten op vertrek. 

Het werd een leuke tocht door de stad. Kleiner dan Oslo maar toch meer stad dan Bergen. Trondheim is een opmerkelijke moderne stad ook in het oude gedeelte. Dit komt omdat de stad zoals zoveel andere steden inmeerdere keren is afgebrand en weer opgebouwd. Daarnaast heeft de stad de grootste Noorse universiteit en is er veel innovatie.

Onze gids had ook in Trondheim gestudeerd en kon ons heel veel daarover vertellen maar toen we vroegen onder wat voor een boom we stonden moest hij het antwoord schuldig blijven. Het was wel een typische boom en met de beperkte bomen kennis had ik ook geen idee wat het was. In mijn ogen kwam een esdoorn (maple) wel het dichtsbij maar de gids beweerde met grote stelligheid dat dat geen maple was. Oké jij je zin. 

Onze gids bracht ons naar een heel mooi uitkijkpunt zodat we konden uitkijken over de stad met middenin de historische kathedraal die we eerder bezocht hadden. Na het uitkijkpunt naar het openluchtmuseum. Oef…. het zullen echt wel originele huizen zijn geweest die hier opnieuw zijn opgezet maar het was allemaal zo gemaakt. Hier begon het te regenen maar gelukkig werd het droog en zonnig dus ik kon in de openlucht nog even genieten van het zonnetje. 

Dat brengt me op dag 6. De dag dat we om 06:30 uur de poolcirkel passeerde. Je voelt er niets van, erger nog ik lag toen nog te slapen en by the way het is geen vast lijntje. De kapitein vertelde dat de poolcirkel een plek had ten opzichte van de stand van de zon en dat deze bewegende cirkel per jaar zo’n 5 cm naar het noorden opschuift. Weer een duidelijk teken dat onze aardbol in beweging is. Ja, ik stop nu wel even hiermee. 

We varen nu al even boven de poolcirkel. Het is nog steeds niet echt koud maar wel koeler en bewolkt. We varen nu langs de kust en op een of andere manier ziet het er hier toch wel anders uit. Ik ga zo maar even kijken of ik het een beetje kan vastleggen op een paar foto’s. In ieder geval zijn we morgen in Hammerfest en dan zien we wel verder. 

Geplaatst op

Skjolden en Andalsness, ik heb er geen actieve herinnering aan

Ja twee steden waar de reis vervolgens heen gaat en twee steden waar ik eerder geweest ben. Maar zoals in de titel ik heb er geen actieve herinnering aan. En eigenlijk is dat voor Skjolden vreemd. Ik was daar voor de eerste keer in 2019 dus zo’n drie jaar terug op mijn een na laatste cruise. Ik heb de foto’s nog terug gezocht en ja daar was het dorpje. Ai dat heeft dus geen indruk op mij gemaakt. Maar dit keer wel. 

Een tocht met de naam de Best of Skjolden en dat hebben we inderdaad gezien. Nee niet de Jostendalsbreen, die ik drie jaar geleden ook wilde bezoeken maar die toen vol was. Overigens is dit een populaire excursie want deze was al in maart volgeboekt. Nee we gingen naar Jotunheimen een prachtig natuur gebied zeker als het weer ook op een niet Noorse manier meewerkt.

Ook het bezoek aan een Staffkirche was indrukwekkend. We kregen een mooie uitleg over het ontstaan van dit soort kerken en hoewel de kerk in Lom niet de oudste was stond hij wel op de Unesco Wereld Erfgoedlijst. Na de lunch in het hotel waar ik drie jaar geleden ook geweest moet zijn weer langzaam terug naar het schip met nog een paar mooie fotostops. Dus mijn camera heeft ook zijn werk weer gedaan. 

Wat niet zo vreemd is, is dat ik geen actieve herinnering meer heb aan Andalsness. Wanneer was dat ook alweer? Ja in 1966 toen ik met de familie per auto een tocht maakte als 13 jarige door de Noorse “wildernis”. En dat is al een hele tijd geleden maar goed nu weer terug. Mijn herinnering vertelde me dat we toen van Geiranger kwamen. Een belangrijke bevolkingsgroep aldaar zijn de Trollen en die waren ook volop aanwezig bij onze eerste stop met oma Trol op de motor.

Met een paar fotostops, passeren van zeer brede tegenliggers en daarbij ook nog een stukje achteruit rijden kwamen we boven bij de waterval en de steilste wand van Noorwegen en misschien wel van Europa aan. En wat was dat de moeite waard. Wat was het mooi daarboven. De indrukwekkende waterval die met veel geweld naar beneden kwam. Oké was er geen actieve herinnering meer aan toen deze tocht heeft wel degelijk indruk op mij gemaakt.

Wat tijdens de twee tochten ook interessant was waren de verhalen over de gletsjers, de sneeuw en het ijs. Tja in Noorwegen weet men dat om de 10.000 jaar een ijstijd over gaat om een warme periode zonder ijs en andersom. Het ijs wat er nu ligt in de gletsjer is nu ongeveer 8.000 jaar oud dus over 2.000 jaar dan moet Noorwegen het weer 10.000 jaar zonder ijs doen. Ehhh….. klimaatcrisis?

En dan het verhaal over de Geirangerfjord en een Tsunami. Er wordt binnen niet al te lange tijd verwacht dat er grote rotsblokken rond de Geirangerfjord loskomen en met veel geweld in de fjord vallen. Hierdoor zou Geiranger worden getroffen op een grote tsunami. Hopelijk gebeurd dit niet in augustus maar niemand weet precies wanneer dit staat te gebeuren. Fingers crossed dus maar. De natuur is onverbiddelijk. 

Geplaatst op

Het begin van een mooie reis

Zoals beloofd ga ik jullie meenemen op mijn mooie reis door Noorwegen. Ik ben ook al begonnen met het foto album en dat gaat een lekkere klus worden. Keuzestress zo te zeggen want welke foto’s komen in het fotoboek en welke sneuvelen want het zijn er zoveel.

Maar goed de reis is begonnen en zoals altijd eerst een zeedag. Lekker aan boord een beetje rondkijken. Ik vaar dit keer op de nieuwe MS Rotterdam. De zevende op rij dus er zijn ook weer wat nieuwigheden en ook de gevolgen van Corona zijn zichtbaar. Minder bijeenkomsten deze keer en de digitalisering heeft ook toegeslagen.

Ook veel herkenbare plekken zoals de Music Walk met de Rolling Stone Rock Room, het Lincoln Center Stage, B.B. King’s Blues Club, Billboard on Board en natuurlijk de World Stage het grote theater. Maar ook de eetgelegenheden Lido, New York Pizza, de Dive, de andere specialiteiten restaurants en natuurlijk het Delfts Blauwe Dutch Café met z’n Nederlandse hapjes als snert, nieuwe haring, bitterballen en poffertjes.

Een plek die ook bezocht moest worden was de het Crows Nest waar je een keuze kunt maken voor de excursies die je wilt doen. Hoewel je het beste de excursies kan kopen via je app Navigator waarop je dan gelijk je kaartjes krijgt te zien. Al met al toch nog een drukke eerste dag.

Dan maar wat rustig aan doen in de eerste haven, Eidfjord. Ik was hier al eerder geweest en volgende maand kom ik er weer dus hier heb ik mezelf maar vermaakt en met de mooie natuur was dat zeker geen moeilijke opgave. Leuk detail bij het verlaten van Eidfjord is dat de brug waar je onderdoor vaart een doorvaar hoogte heeft van 55 meter en het schip 54 meter hoog is. Dit vergt stuurmanskunst van onze kapitein Bas van Dreumel. Verder op deze reis zal ik zien dat niet alleen hij over een perfecte stuurmanskunst beschikt.

Geplaatst op

Terug van weggeweest

Het klopt ik was een tijdje afwezig maar ik ben er weer. Fris, fruitig en uitgerust na een hele mooie reis die ik weer eens heb mogen maken. Vanochtend heb ik weer eens teruggekeken naar de foto’s die ik in de afgelopen twee weken gemaakt heb en ik ben weer even weggedroomd naar het mooie Noorwegen. Ik heb opnieuw bekende plaats bezocht maar ik heb ook weer een andere kant van het land leren kennen. In de komende dagen ga ik jullie meenemen op mijn belevenissen.

Voyage of the Midnight Sun

In de afgelopen twee weken heb ik weer mooie dingen gezien en meegemaakt. Natuurlijk hebben we ook weer walvissen gespot en dit keer was daar wel een vreemde eend bij. Op enig moment zagen we tussen de walvissen ook onderzeeërs. Tja dat brengt je dan weer even terug naar de realiteit en de oorlog was ook de reden dat we dit keer de stad Bergen niet aandeden.

Maar het ruige en onvoorspelbare van Noorwegen heb ik ook weer mogen zien. Indrukwekkende bergen en watervallen, mooie natuur en steden en als hoogtepunt natuurlijk de Nordkap. En dan waren er natuurlijk ook de verhalen van onze gidsen die ons begeleidden. Kortom weer een reis met de HAL met onuitwisbare herinneringen. 

Voorbereiding

Tot op de dag van vertrek bleef toch dat onbestendige gevoel: gaat het dan werkelijk gebeuren? Want ik had deze cruise zo’n drie jaar geleden al geboekt. Varen met de MS Rotterdam naar de Noordkaap. Na Alaska en IJsland moest het een keer van komen dat ik ook naar het Noordelijkste puntje van het vaste land van Europa zou gaan. 

Na de vaccinaties, ik had ze alle vier, moest er ook een negatieve Covid test worden afgenomen. Op vrijdagmiddag dus naar de testlocatie. Ik was daar heel snel klaar maar moest toen een halfuurtje op de uitslag wachten. Op weg naar huis ben ik nog maar even de Maria van Jesse kerk binnen gegaan. Niet alleen voor die negatieve test maar ook voor een mooie en fijne vakantie. 

It giet Oan

De uitslag was negatief en zo konden de voorbereidingen worden afgesloten. Apps invullen en uitslagen uploaden en snel kreeg ik groen licht om aan boord te gaan. Het ging dus echt gebeuren, helemaal toen ik heel snel kon boarden op de nieuwe MS Rotterdam.

Aan boord zelf zijn er wel kleine dingetjes veranderd, geen badstof beestjes met chocolaatjes iedere avond, geen geprint nieuwsoverzicht en …… nog een paar kleine dingetjes maar dat kon de pret niet echt drukken. Het personeel heeft het drukker dan ooit (ook daar is personeelstekort) en lopen zich nog meer het vuur uit de sloffen met altijd een goed humeur, een brede glimlach en een kwinkslag voor iedereen die ook naar hun toe vriendelijk is.

De reis waarover ik jullie nog meer ga vertellen is begonnen.

Geplaatst op

Vaderdag

Komende zondag is het vaderdag. Dat is zeker een dag voor de commercie want je wordt doodgegooid met reclames. Nee papa wil geen zinloze cadeaus maar ……… Ja wat wil een vader zoal. Ik heb geen idee meer. Niet alleen omdat mijn papa al 13 jaar geleden afscheid van ons nam maar ook omdat we nooit aan vaderdag en ook moederdag deden. Waarom slechts één dag lief voor je ouders zijn en de overige 364 dagen niet.

Maar goed ik heb ze ook ontvangen de mailtjes. Er was er één die mij aanzette om dit te schrijven. Die was persoonlijk: “Machteld, zondag is het vaderdag, hoe ga jij je vader in het zonnetje zetten”. En gek maar dat deed een beetje pijn. Want hoe graag zou ik hem niet in het zonnetje willen zetten. Nee niet alleen in het zonnetje zetten maar nog één keertje met hem praten.

Praten over wat ik doe nu, hoe ik me staande heb gehouden en nieuwe uitdagingen ben aangegaan. Zeker nu met de politiek, muziek en de radio. Ik vraag me af of hij trots op me zou zijn. Nee ik weet zeker dat hij achter mijn keuzes staat want zo heeft hij me ook opgevoed samen met mijn moeder.

Ik zou het met hem willen hebben over de weg die ik gegaan ben en waarom ik keuzes heb gemaakt. Over de leuke dingen die we na zijn overlijden hebben gedaan. Eerst samen met mama en later alleen. Maar ook zou ik zo heel graag nog zijn wijze raad en adviezen willen horen.

Als ik hem in het zonnetje zou zetten zondag dan zou ik met hem naar Le Vieux Jean gaan en dan nodig ik mama ook uit. Dan genieten we samen van een gezellige maaltijd met een goed glas wijn en een heel fijn gesprek. Pap ik mis je nog steeds.

Geplaatst op

Blauwe Podium 12 juni 2022

Gisteren, zondag 12 juni, mocht ik het spits afbijten op het Blauwe Podium op het Bagijnhof. Samen met Guus Westdorp bracht ik het nummer The Rose van Bette Midler. Het was een leuke ervaring en met een verzoek om nog eens terug te komen ging ik tevreden naar huis.

Geplaatst op

Een week met uitdagingen

De komende week gaat inderdaad een week met uitdagingen zijn. Dus ben ik vandaag maar begonnen met een heerlijk uurtje Yin Yoga met Lenneke bij Flow Yoga & Food. Het thema van vanochtend was “overgeven en loslaten”. Nou dat is echt het thema wat ik voor de komende week nodig heb. Er staan weer nieuwe uitdagingen te wachten en daar kan je je op voorhand heel erg druk overmaken maar ik denk dat ik gewoon uitga van mezelf en mijn eigen kracht en vol overtuiging mijn stem aan Delft laat horen.

Want dat ga ik deze week doen. Volgende week ga ik hopelijk nu echt mijn democratisch gekozen stem laten horen aan Delft in de Commissie Sociaal Domein & Wonen van de Gemeenteraad. Spannend? Ja een beetje wel maar zoals altijd en zeker bij een eerste keer heb ik altijd wel een beetje gezonde spanning nodig om het beste uit mezelf te halen. Daarbij heb ik al eens eerder het woordgevoerd in mijn werksituatie en ik denk ook veel zekerheid te kunnen putten uit mijn ervaring bij de radio.

Of dat allemaal doorgang gaat vinden weet ik pas zeker na de vergadering. Het is afhankelijk van de agenda en dan niet alleen hoe veel punten er op staan maar ook de volgorde van de onderwerpen. De vorige vergadering waarin mijn maidenspeech gepland stond liep zo ver uit dat “mijn” onderwerp doorgeschoven werd naar deze vergadering. En dat betekent nu niet direct dat dat onderwerp nu als eerste behandeld wordt, want inmiddels is het al verschoven naar het einde van de agenda. Maar goed er zijn ook nog andere agendapunten dus mijn kans gaat er wel komen.

Niet alleen tijdens de commissievergadering laat ik mijn stem horen want op zondag gaat dat ook gebeuren. Het was een uitdaging die ik ben aangegaan op een gezellige avond bij Café Vanouds de Twee Kruikjes. Ah ja jullie herkennen het al daar kom ik meer. Wat die uitdaging dan is? Ik ga optreden op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Ik ga Delft vertellen wat liefde is. Is het een rivier, scheermes of honger? Nee hoor het is een bloem, een roos, die in het voorjaar ontkiemt uit zaad. Weet je het al? Het is The Rose van Bette Midler.

Afgelopen week ben ik al op een ochtend naar Guus gegaan en heb samen met hem het liedje gezongen om zo toch muzikaal een beetje aan elkaar te wennen. Net als mijn zanglessen bij Ron altijd een feestje zijn was dit uurtje zingen met Guus dat ook. Alleen al zijn ateliers in de kelders van het voormalig zusterhuis van het Sint Hippolytus Ziekenhuis (dat was wel heel lang geleden hoor). De vleugel, grote, kleine en minipiano ’s en keyboards, de foto’s aan de muur ………. wow een fantastische ruimte waar hij muziek maakt en waar ik ook mocht komen zingen. Oké ik kon de toets van kritiek doorstaan en zal dus, bij mooi weer, mijn stem ook daar laten horen.

Zo zien we maar weer. Never a dull moment in mijn leven. En na deze week is het nog niet helemaal afgelopen want met nog een paar weekjes wachten is voor mij na 2 jaar eindelijk weer een mooie cruise in aantocht. Heerlijk varen naar een bijzondere plek op deze aardbol, Honningsvåg de noordelijkste stad van het Europese vasteland op de Nordkapp. Ik kan niet wachten. Maar eerst nog een ander klusje afwerken en dat is kiezen uit een mooi aanbod aan voorstellingen van Theater de Veste voor het komende jaar.

Geplaatst op

Een gastpresentator bij Delft Centraal

Vandaag was ik weer eens op een maandagochtend aanwezig bij het programma Delft Centraal. Oh nee hoor niet als de presentator van het programma nee dit keer als de assistente van Dick die dit keer de techniek verzorgde.

Wie het dan presenteerde zul je je afvragen? Christine Bel, voormalig fractievoorzitter van D66 in Delft. Hoe dat kan? Dat is simpel uit te leggen. Ik werd onlangs benaderd door Sivan Maruf met de vraag of ik een mogelijkheid zag dat Christine Bel ook eens een programma zou kunnen maken.

Ik heb mijn netwerk binnen de Omroep Delft gebruikt en zo gebeurde het dat de luisteraars vanochtend een andere stem hoorde op de radio. Samen met Sivan presenteerde Christine een uurtje muziek: Een plaatje met een praatje. Na afloop zei Christine dat dit debuut naar meer smaakte dus wie weet gaan we haar meer horen op de radio bij Omroep Delft.

Geplaatst op

Rotterdam, The Kik, het Songfestival

De overeenkomst zit hem in het eerste woord dat ik in deze titel heb gezet. Het heeft allemaal te maken met de stad waarin in geboren ben en waar ik me nog steeds heel welkom voel. Ik had dus geen enkel bezwaar toen ik van mijn neefje de vraag kreeg om wat in Rotterdam te gaan doen. En dat werd een gezellige vrijdagavond.

Ik kon het natuurlijk niet laten om ook de middag er bij te pakken. Lekker shoppen en het leek er op dat het tegelijk ook niets kopen werd. Lekker winkeltjes kijken op de Lijnbaan, de Koopgoot en natuurlijk ook naar de Bijenkorf. Dat laatste bedrijf is in de afgelopen jaren ook heel erg veranderd zeg. Maar goed ik heb weer voldoende gezien dus naar een terras bij het World Trade Center De Beurs. Dat was de plek waar we elkaar zouden ontmoeten.

Eten zouden we gaan doen bij Eetcafé Opa in de Witte de Withstraat. Ook hier was ik lang niet geweest en ik was aangenaam verrast. Wat was het daar gezellig druk en ik bedacht dat het jammer is dat dit in Delft niet mogelijk is. Maar goed ik begrijp de overwegingen in Delft dus mij hoor je niet klagen. Als je van de Coolsingel naar de Witte de Withstraat loopt dan kom je langs ……….. juist Boekhandel Donner en wat koop ik daar? Een klok. Niet een gewone maar een gerecyclede langspeelplaat met de skyline van Rotterdam. Inmiddels hangt deze klok trots bij mij aan de muur.

Lekker eten en goede gesprekken waren de ingrediënten van ons menu. Dus het werd een leuke middag en avond die overigens nog lang niet afgelopen was maar wel de terugtocht naar Delft inluidde voor het begin van een druk en leuk pinksterweekend.

Dan kom ik bij The Kik die op zaterdagavond in Delft optraden. Wat een stel muzikanten maar dat niet alleen ze maakten er ook een show van. Hebben jullie weleens gezien dat de artiesten zingend de zaal uitgaan met het publiek zingend en wel in hun kielzog? Ik zat in de zaal naast de trotse moeder van Dave die zelfs de derde keer dat ze de voorstelling zag nog steeds met volle teugen genoot van het entertainment van haar zoon.

Het programma dat de jongens van The Kik brachten waren de hertalingen van songfestival hits. Wat een enorme aankondiging van de Nederlandse songfestival inzending van 1988. Weten jullie nog welk liedje dat was? Maggie McNeal met Amsterdam. Tja en dat laatste is toch wel een puntje voor een Rotterdammer en ook het feit dat de rijm van dit nummer van geen kant klopte. Voor Dave geen punt want hij maakte er een prachtige hertaling van en zong na het Hand in Hand uit volle borst het lied Rotterdam. Een mooi eerbetoon aan mijn stad die vorig jaar een grootse gaststad was van het songfestival. Tja en dan als altijd waren wij het weer die het licht in het theater uit mochten doen. Maar wij hebben in ieder geval genoten.

Geplaatst op

Spanning stijgt … The Road to Tirana

Dan is ie daar de dag waar iedereen en zeker Rotterdammers als ik op hebben gewacht. Op 5 mei was de bloedstollende halve finale in Marseille waarin we (Feyenoord) ons plaatste voor de finale in Tirana van de Conference League. En vanavond kunnen we die finale gaan winnen.

Wie had dat gedacht na een toch wel dramatisch begin van het Europese avontuur van Feyenoord. Al snel had ik de gedachte nou dat was het dan weer ……. maar nee. Na de voorrondes kwam de poulefase en die wonnen ze zowaar. Keurig naar toen werd het serieus en daarmee kwamen ook de betere ploegen opdraven als tegenstander. Billenknijpend dus op de bank kijken naar de prestaties.

Dan kan meneer Louis van Gaal praten over een Jut en Jul competitie maar Feyenoord heeft toch maar een aantal spraakmakende voetbal teams weten uit te schakelen. Daar waar PSV en AZ in de conference league en Ajax in de champions league eerder moesten afhaken kan Feyenoord nu een prestatie gaan leveren die goed is voor het voetbal in Nederland. Maar vanavond kan Feyenoord ook de eerste club zijn die deze nieuwe cup gaan winnen. Weer een primeur in Nederland.

En dan ga ik in herinnering weer naar die memorabele avond op 6 mei in 1970. Het was ook de avond voor Hemelvaart. Ja we waren niet in Rotterdam want papa had het onzalige idee om te gaan proefkamperen ergens in Brabant. Onder protest en met de uitdrukkelijke afspraak dat we op de camping in de kantine naar de wedstrijd moesten kunnen kijken gingen we op stap.

Uiteindelijk kwamen we terecht op een camping in Mierlo waar meer Rotterdammers stonden. Het werd echter niet kijken in de kantine van de camping maar in de voortent van de caravan van onze tijdelijke overbuurman. In een overvolle voortent kijken op een superkleine draagbare tv. Man wat een spanning hing daar. Een spanning die onze overbuurman niet kon verdragen. Hij kon het niet aanzien en liep weg om een paar keer terug te komen om te vragen wat de stand was. Met een Bloed aan de paal, darmen in het net en lijken aan de kant verdween hij dan weer.

Wat was ook die wedstrijd spannend. Na de 1-0 van Celtic werd het gelukkig snel 1-1 maar toen moesten we wel heel erg lang wachten tot de ontknoping. In de verlenging, 4 minuten voor het einde (bijna strafschoppen) scoorde Ove Kindvall de verlossende goal. Ook in Mierlo een enorme ontlading en een groot feest met al die Rotterdammers die ook hadden zitten kijken. Nee het was geen Coolsingel, papa bezweek niet voor onze druk om die nacht nog naar Rotterdam te rijden maar toch een leuk feest op de camping en de dagen daarna toen ook de Milaan-gangers weer op de camping terug waren.

Hoe het vanavond gaat lopen? Geen idee en ik ga ook geen voorspelling doen. Als je de media mag geloven maken we een kans maar ik weet dat ik in gezelschap van vrienden weer met dicht geknepen billen op de bank zit te kijken. Worden het 90 minuten of 120 of strafschoppen ……….. als het laat wordt kunnen we morgen weer uitslapen want net als in 1970 is het dan Hemelvaart. En dan misschien vrijdag naar de Kuip voor de huldiging